اگر تنهاترین تنها یاد شوم، باز هم خدا هست

همیشه شروع کردن هر چیزی سخته اما من شروع به نوشتن می کنم شاید که نوشته هام یکی رو آرام کنه و یکی رو ناراحت، همه چیز رو باید گفت حتی تلخ ترین ها رو.

این یادداشت های یه پسر تنهاست گرچه اطرافش پر از آدمهای جورواجوره که فقط یه حضور مادی در زندگیش دارند.آیا تو تونستی به اطرافیانت تمام افکارت رو بگی؟من که نتونستم، اگه توهم نتونستی توهم تنهایی مثل خیلیها.